رزسیاه

     پروانه پشت پیله اش ،

   حس کرد راهی هست و رفت ...

     شاید به راه بسته هم ،

   باید امیدی بست و رفت !

نوشته شده در93/10/20ساعت 20:35 به قلم ساقی| |

     عجب دارد این اوقات ، ره و رسم این دنیا

 

     که دوست داشتن تو یا نداشتن من

 

     برای هیچکس مهم نیست ...!

 

     مهم نیست؟...باشد ... حرفی نداریم ... !!!

 

نوشته شده در93/09/06ساعت 19:23 به قلم ساقی| |

"آن نی خشکم


که بر لب نوازشگر ناپیدای تو


که قصه ی فراق را در من می نوازی


به غربت خوش پی بردم".


و اکنون نه در این عالم،


که در خویشتن قرار ندارم.


ونه در زیستن


که در بودن خویش نمی گنجم ،


که جامه ی تنگ خویشتنم.

 

 

نوشته شده در93/05/17ساعت 23:2 به قلم ساقی| |

بی تو مهتاب تنهای دشتم
بی تو خورشيد سرد غروبم
بی تو بی‌نام و بی‌سرگذشتم.
بی تو خاکسترم
بی تو، ‌ای دوست!

               شاملو

 

نوشته شده در92/10/26ساعت 16:25 به قلم ساقی| |

دریا

به شمال

و خورشید

به غرب خواهد رفت،

کدام راه

به تو می‌رساند

مرا

که تاریک و تشنه

پیر شده‌ام؟


نوشته شده در92/08/28ساعت 19:22 به قلم ساقی| |

        من با عشق آشنا شدم ...

        و چه كسي اين چنين آشنا شده است؟ 
      
هنگامي دستم را دراز كردم،كه دستي نبود.


        هنگامي لب به زمزمه گشودم،
        كه مخاطبي نداشتم.

        و هنگامي تشنه آتش شدم،
        كه در برابرم دريا بود و دريا و دريا...!!!

                                                       
                                                  "دکترشریعتی"

نوشته شده در92/07/14ساعت 14:15 به قلم ساقی| |

     وقتی که چلچراغ سبز تاک روشن شد

      باد سوالی را به جان درختان انداخت...

      آنان که گفتند " آری "

      رفتند و باد را با خود بردند

      آنان که گفتند " نه "

      ماندند و تا ابد،

      باد را به خاطر سپردند

      میان آری و نه فرقی نبود

      درختان در شهامت باد تکان خورده بودند...


نوشته شده در92/04/22ساعت 21:35 به قلم ساقی| |

    بی‌کرانه
   در کلمات شگفت زاده شدم.
   شگفتا که در اين دقيقه

   سرشار از کشف اين باد برهنه‌ام.


   رودها برمی‌آيند
   کوه‌ها برمی‌آيند
   بادها برمی‌آيند

   و آدمی...


   هنوز از خيل خواب‌آلودگانِ زمين است.
   شگفتا که من
   پيش از تولد خويش

   با مرگ به معنا رسيده‌ام.


   بی‌کرانه
   به رويايی پوشيده از حرير نور و نماز

   لبالبِ هوشم در اين دقيقه‌ی دور!


 سید علی صالحی
نوشته شده در92/03/27ساعت 20:53 به قلم ساقی| |

      خدایـــا.......

      حواست هست؟؟؟

     صدای گریه هایم از همون گلویی می آید

     که تواز رگش به من نزدیکتری ...!!!

     دستم رابگیر....




نوشته شده در92/02/24ساعت 20:30 به قلم ساقی| |

     زمین به اردیبهشت که می رسد 

     انتظار عجیبی رنگ وجودم می شود

     راه به راه اقاقیها سر به زیر می اندازند 

     نورها سوسوی زیبایی دارند 

     کوچه به کوچه فرشته ها رد نفسهایت را دنبال می کنند 

     فرشته ایی امشب به زمین هدیه خواهد شد 

     از آن سوی خورشید نام کوچکم را صدا می زند 

     ومن می گویم بهشت خدا روی زمین 

     همان اردیبهشتی ست که تو عزم زمین کردی...


نوشته شده در92/02/10ساعت 0:14 به قلم ساقی| |


قالب وبلاگ : فقط بهاربيست